Իմ ուսումնական աշունը

 

Իմ ուսումնական աշունը այդքան էլ հետաքրքիր չէր, բայց…

Մի օր գնացի Աշտարակ որտեղ կարելի է ասել անցել է իմ մանկությունը, հիմա ես ապրում եմ Երևանում, բայց կարոտում եմ Աշտարակին:

Այնտեղ լավ էր, շատ գեղեցիկ լուսանկարներ արեցի իմ օրագրի մեջ գրեցի դրա մասին:

Ես շատ վազվզեցի ու խաղացի:

Ես խաղալուց մի անկյուն գտա և մտա մեջը:

Այնտեղ այնքան փուշ կար, ճյուղ, ճյուղերը քիչ էր մնում աչքս մտներ, իսկ փշերը ոտքերիս կպան, մածեցի արդո՞ք  ողջ դուրս կգամ: Վերջ ի վերջո ես ազատվեցի, պարզվեց, որ ուրիշի բակ եմ հասել, դա երևում էր, քանի որ աստիճաններ կային, իմարկե երկաթ կար վրան և ես կարող էի ավելի հեշտ հասնել բակ, այլ ոչ թե փշերի միջով անցնել: Բակում մարդ չկար, միայն ծառերն ու ծաղիկները, կարծես ինձ էին նայում:

 

Իսկ հիմա Հելլոինի մասին` մայրիկս այդ տոնը չի սիրում, քանի որ դա հայկական տոն չէ, բայց բոլորը համարյա նշում են: Իսկ ովքեր չեն նշել, հավատարիմ են մնացել Հայաստանին: Այդ օրը իմ ընկերուհու ծննդյան օրն էր, որը մեր դպրոցից դուրս է եկել: Ես նրան մտովի շնորհավորեցի, բացիկ ձևավորեցի, ափսոս, որ նա  էլեկտրոնային նամակներիս չի պատասխանում:

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s